[ سوره الفرقان ‹ 25 › : آيات 17 تا 19 ] وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَما يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّه فَيَقُولُ أَ أَنْتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبادِي هؤُلاءِ أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ ‹ 07 › قالُوا سُبْحانَكَ ما كانَ يَنْبَغِي لَنا أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ أَوْلِياءَ وَلكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَآباءَهُمْ حَتَّى نَسُوا الذِّكْرَ وَكانُوا قَوْماً بُوراً ‹ 08 › فَقَدْ كَذَّبُوكُمْ بِما تَقُولُونَ فَما تَسْتَطِيعُونَ صَرْفاً وَلا نَصْراً وَمَنْ يَظْلِمْ مِنْكُمْ نُذِقْه عَذاباً كَبِيراً ‹ 09 › ترجمه : 17 - به خاطر بياور روزى را كه همه آنها و معبودانى را كه غير از خدا پرستش مىكردند جمع مىكند ، و به آنها مىگويد : آيا شما اين بندگان مرا گمراه كرديد ؟ يا خود گمراه شدند ؟ 18 - آنها ( در پاسخ ) مىگويند منزهى تو ، براى ما شايسته نبود كه غير از تو اوليائى برگزينيم ، ولى آنان و پدرانشان را از نعمتها برخوردار نمودى تا اينكه آنها ( به جاى شكر نعمت ) ياد تو را فراموش كردند ، و هلاك شدند . 19 - ( خداوند به آنها مىگويد ببينيد ) اين معبودان ، شما در آنچه مىگوئيد تكذيب كردند اكنون قدرت نداريد عذاب الهى را بر طرف سازيد يا از كسى يارى بطلبيد ،